Τρομάρας

- ... του Βιζυηνού

- Μα στην καθαρεύουσα;;;

(Βασισμένο σε αληθινή ιστορία)

Πρόσφατα οι συμμαθητές μου από το Λύκειο διοργάνωσαν ένα reunion. Δεν πήγα, γιατί -ας πούμε- ότι τα σχολικά χρόνια δεν ήταν και τα καλύτερά μου. Κάποιος ονόμασε τα παιδιά «μικρούς πρωτόγονους» και αυτό κρύβει μια μεγάλη αλήθεια μέσα του. Στο σχολείο, στην σπουδαιότερη ίσως κοινωνική ζωή των παιδιών, κρίνονται πολλά, όχι όλα. Και το σχολείο, όπως και το σπίτι, πρέπει να είναι ένα υγιές περιβάλλον για το παιδί και την ψυχολογία του. Στα δικά μου χρόνια –όχι δα και πολύ παλιά- οι δάσκαλοι ήταν ανίκανοι να κάνουν κάτι, έλεγαν «εν μωρά μάνα μου», «εν τζαι εννοούν το». Υπήρξαν όμως και αυτοί που προσπαθούσαν.

Το θέατρο είναι ένα τεράστιο παιδαγωγικό και αισθητικό εργαλείο, το οποίο δεν χαίρει εκτίμησης στην Κύπρο ως τέτοιο. Το θέατρο στα σχολεία δεν πρέπει να θεωρείται απλά «ψυχαγωγία», αλλά να εντάσσεται λειτουργικά σε όλα τα μαθήματα, από τα μαθηματικά στην ιστορία. Εντάξει, δεν είναι η ώρα να μιλήσω για το εκπαιδευτικό σύστημα, αλλά να πω δυο λόγια για το τι προσπαθώ να κάνω κατανοητό. Το θέατρο δεν είναι κάτι εξωγήινο, δεν είναι μια απλή δραστηριότητα, έχει μέσα κοινωνικές, πολιτιστικές (ακόμα και πολιτικές) συνισταμένες.

Ο Τρομάρας του Βιζυηνού γράφτηκε πριν εκατόν και πλέον χρόνια. Ο Θανάσης, ένα ψιλόλιγνο αγόρι, γίνεται περίγελος των παιδιών γιατί τρομάζει εύκολα. Αποκτά άθελά του ένα παρατσούκλι, αλλά όλοι έχουμε ονόματα. Έτσι κι ο Θανάσης δεν θέλει να τον λένε Τρομάρα αλλά να τον φωνάζουν με το όνομά του. Αποφασίζει να καταπολεμήσει τους φόβους του με σύμμαχό του τον εαυτό του. Βρίσκεται λοιπόν πρωταγωνιστής μιας αναπάντεχης περιπέτειας, η οποία του επιτρέπει να συνειδητοποιήσει ότι όλα τα εφόδια που χρειαζόταν ήταν μέσα του.

Όλοι είμαστε άνθρωποι. Τόσο απλό και ταυτόχρονα τόσο δύσκολο για μερικούς να το καταλάβουν. Όλοι είμαστε διαφορετικοί αλλά ταυτόχρονα είμαστε οι ίδιοι. Η κοροϊδία, ο εκφοβισμός, ο ρατσισμός δεν έχουν θέση στη ζωή μας. Ας δούμε τα πράγματα στην απλότητά τους και έτσι ίσως μπορέσουμε να τα κατανοήσουμε ευκολότερα. Ουτοπικό; Οραματισμός; Φιλοδοξία; Όλα τα παραπάνω;

ΥΓ. Ευχαριστώ τον ΑντίΛογο που με σκέφτηκε και που με εμπιστεύθηκε, Νεοκλή και Χριστίνα. Ευχαριστώ και την Άνδρη που μας παρέδωσε μια όμορφη διασκευή και μια σπουδαία πρώτη ύλη για να δουλέψουμε πάνω της. Ευχαριστώ τους συνταξιδιώτες μου, την Έλενα για τα κοστούμια και τα σκηνικά, τον Βαλεντίνο για την μουσική, τον Κούλη για τα φώτα και τον Αντρέα, την Θέμιδα, τον Βασίλη, τον Μάριο και την Βαλάντω. Τέλος ευχαριστώ την Χαρά για την προθυμία της και την βοήθειά της. Καλοτάξιδο. 

 Ο ΤΡΟΜΑΡΑΣ του Γεώργιου Βιζυηνού σε διασκευή Άνδρης Θεοδότου από το Θέατρο ΑντίΛογος

Η ανακήρυξη και οι ψευδο-ελληνάρες

Στις 20 του Ιούλη ένας Τουρκοκύπριος φίλος ήρθε για να πάμε μια βόλτα, να ξεσκάσουμε. Εγώ δεν ήθελα να δω σε επανάληψη όλα τα μαυρόασπρα ντοκιμαντέρ και αυτός δεν ήθελε να δει σε απευθείας μετάδοση την παρέλαση. Φύγαμε νωρίς το πρωί για τα βουνά και τα λαγκάδια και επιστρέψαμε το βράδυ στην πρωτεύουσα, μια απλή μέρα κι αυτή, κίνηση στο κέντρο, στην Μακαρίου τρεις κι ο κούκος. Πάω να τον αφήσω στο οδόφραγμα του Λήδρα Πάλας και έκπληκτος βλέπω ότι έχει αντικατοχική (sic) εκδήλωση το Ελαμ. Πανικόβλητος γυρίζω το αυτοκίνητο και του λέω πως αποκλείεται να κατέβει θα τον λιντσάρουν.

Με ρωτά ο φτωχός ποιοι είναι αυτοί και γιατί κάνω έτσι. Κτήνη του λέω, beasts, μην ρωτάς. Προσπαθώ να αποβάλω την εικόνα... μέχρι πρόσφατα δεν είχα γνωστούς ΤΚ, αλλά να που τώρα ξέρω κάποιους και η εικόνα ότι κάποιος κάνει κακό σε κάποιον που ξέρω δεν μου είναι καθόλου ευχάριστη. Υπερβολικός μπορεί να είμαι, ναι, δεν αμφιβάλλω αλλά υπάρχουν γεγονότα τα οποία εγώ δεν μπορώ να αγνοήσω. Όταν φτάνουμε στο σημείο δημοσιογράφοι -ή έστω δημοσιογράφοι- να δίνουν ελαφρυντικά στο Ελάμ τα πράγματα είναι σκούρα. Υπάρχουν αποδείξεις ότι το Ελάμ είναι φασιστικό, ναζιστικό κόμμα. Δεν βρίζω κανένα δημοσιογράφο (προς το παρόν). Στοιχειώδη γνώση προϋποθέτει η όλη κατάσταση, γενικές γνώσεις. Δεν χρειάζεται να έχεις σπουδάσει Πολιτικές Επιστήμες και να έχεις μεταπτυχιακό για να μπορείς να ξέρεις αν κάποιος είναι ή δεν είναι ναζιστής και φασίστας.

Τί είναι φασισμός; Φασισμός είναι πολιτική ιδεολογία η οποία κατηγοριοποιεί τους ανθρώπους με βιολογικά δεδομένα, όπως το χρώμα του δέρματος, το φύλο, η σεξουαλικότητα, με πολιτισμικά δεδομένα, όπως καταγωγή, ήθη και έθιμα, και με κοινωνικοπολιτικά δεδομένα, όπως κοινωνική τάξη, οικονομική κατάσταση και πολιτικές πεποιθήσεις, και ξεχωρίζει μόνο ένα είδος ανθρώπου, το ανώτερο, ξανθό γένος, το καθαρό, το χριστιανικό. Ένα έθνος, ένα είδος ανθρώπων πρέπει να επικρατήσει στα υπόλοιπα είδη, τα κατώτερα. Αυτό είναι φασισμός. Ναζισμός είναι μια μορφή φασισμού, αναφερόμαστε στην ιδεολογία του Χίτλερ, υπάρχει το Γερμανικό έθνος, ανώτερο από τα υπόλοιπα το οποίο θα επιβληθεί σε αυτά τα κατώτερα έθνη.

Ένα απλό ρίσερτς, μια απλή έρευνα ελληνιστί, και μαθαίνει κανείς ότι δεν αρνούνται οι τύποι ότι είναι τέτοιοι. Μπορείς να το κρίνεις από τους ευφάνταστους τίτλους άρθρων τους του τύπου “Το Γένος και η Πατρίδα” ή “Η Φυλή και ο Αγώνας”, αν τα διαβάσεις κιόλας -δοκίμασε με άδειο στομάχι- θα το καταλάβεις. Οι ίδιοι τρολάρονται νομίζω όταν στην σελίδα τους πότε αναφέρονται στον εαυτό τους ως Ελάμ και πότε ως Χρυσή Αυγή.

Να το πάρουμε λίγο απ' την αρχή... Δηλαδή υπάρχει έστω ένα άτομο που ζει στην Κύπρο και θεωρεί ότι οι Έλληνες είναι η ανώτερη φυλή;... Κάτσε ρε Φοίνικα, Αράπη, μουζούρη, με τα μαύρα μαλλιά που το είδες Αρείος να πούμε! Αν είναι ποτέ δυνατόν! Ο άνθρωπος στην Κύπρο να ζει εδώ και δεκάδες χιλιάδες χρόνια αποδεδειγμένα (βλπ. κουζούθκια στο Αρχαιολογικό). Εξήγα μου τώρα ποιο Ελληνικό πιθηκο-ζεύγος εμφανίστηκε δια μαγείας στην άδεια Κύπρο και γέννησε όλους τους Κύπριους; Αυτό είναι λίγο Αδάμ και Εύα, αντιλαμβάνεσαι πόσο κουλό είναι. Δηλαδή έλεος, εξελιχθήκαμε αγάπη μου, βγήκαμε απ' τις σπηλιές! Παρτο χαμπάρι, και ο ήλιος μας είδε και οι Σαρακηνοί μας πήραν και όλοι περάσαν από δω. Σιγά μην είναι το DNA μας το ίδιο, βλάκα! Ε βλάκα!

Ας το δούμε το ζήτημα και από μια πολιτική πλευρά. Τί είναι οι σημαίες; Διακριτικά σύμβολα χωρών. Αν κρατάω μια ριγέ σημαία μπλε, άσπρο, κόκκινο είναι ή της Γαλλίας ή της Ολλανδίας. Αν κρατάς τη σημαία της Ελλάδας μιλάμε για το ελληνικό κράτος, ιδρυθέν εν έτει 1830. Η σημαία αυτή φιγουράρει σε κοσμοπολίτικα κέντρα από την εποχή της Επανάστασης του 1821. Η σημαία αυτή συμβολίζει το κράτος λοιπόν, το καθεστώς, την Ελλάδα με τους τριακόσιους βουλευτές, την πρωθυπουργάρα και τον πρόεδρο, ενίοτε και τον βασιλεύ. Η σημαία, όσο και να μας πονά, συμβολίζει και το καθεστώς εκείνο με τους στρατάρχες που το '67 κατέλαβαν την εξουσία με πραξικόπημα. Αυτό το καθεστώς, αυτό, που με τη βοήθεια κάθε Δεξιού και ακροδεξιού καθεστώτος (στα πλαίσια του Ψυχρού Πολέμου, από φόβο μήπως και οι Σοβιετικοί εξαπλωθούν ως η τότε έμπολα της εποχής) κατέλαβαν το νησί τότε όταν ήτο ακόμα ακέραιο και προκάλεσαν την εισβολή του Τουρκικού κράτους στο νησί, της οποίας τα αποτελέσματα ζούμε (ή δεν ζούμε) μέχρι σήμερα. Πες μου τώρα γιατί να κουβαλήσω τούτη τη σημαία σε μια εκδήλωση που έχει να κάνει με την εισβολή. Αφού αυτή ήταν η αιτία.

Αγαπητοί ψευδο-ελληνάρες και λοιποί, μάθετε ότι όταν ο Φρύνιχος παρουσίασε στους δραματικούς αγώνες το έργο του Η άλωση της Μιλήτου το κοινό επέβαλε σ' αυτόν πρόστιμο χιλίων δραχμών γιατί το έργο προκάλεσε μεγάλη λύπη σ' αυτούς και του απαγορεύτηκε να ξαναπαιχτεί γιατί προσέβαλε την ευαισθησία τους.

Στην επιστροφή μας ήταν κάτι παιδάκια, παιδάκια όμως, που έφευγαν από την “διαδήλωση”. Και αναρωτιέμαι, γιατί; Κρατούσανε Ελληνικές σημαίες και φορούσαν μαύρα μπλουζάκια με τα συνθήματα και ένα τεράστιο “Ελάμ” στην πλάτη τους. Τα φοράνε επειδή νομίζουν ότι το Ελάμ είναι μια μάρκα, πως λέμε Ντόλτσε Καμπάνα ή... για ποιον χτυπάει η καμπάνα; Γονείς δεν έχουν; Μάτια δεν έχουν να διαβάζουν; Αυτιά για να ακούνε έχουν προφανώς. Στόμα κι αν έχουν. Μυαλό δεν έχουν για να σκέφτονται;

#Προτεραιότητες

Δυσκολεύομαι να γράψω, ακόμα και τώρα που ξέρω πως δεν θα βαθμολογηθεί η αυτή η... έκθεση ιδεών μου.

Ο Πρύτανης του Πανεπιστημίου Κύπρου εμφανίστηκε στο φόντο πρώτος, δειλά-δειλά, με μια επιστολή, αμφιλεγόμενη. Έπειτα αυτό το γελοίο σχέδιο του Υπουργ(ει)ού. Όντως, το Πανεπιστήμιο Κύπρου (ΠΚ) έχει χάσει πρεστίζ και το επίπεδο έχει πέσει. Αλλά αναρωτιέμαι με ποιά αφορμή ξεπετάχτηκε αυτή η επιστολή... Αναρωτιέμαι ποιά στατιστικά, ποιανού τμήματος έχει δει για να γράψει αυτή την επιστολή. Επειδή ο Πρύτανης είναι Φυσικός, με τελευταίες σπουδές την δεκαετία του '80, απορώ τί κατάφερε να του κινήσει την περιέργεια; Φυσικά τώρα είναι πολύ ήρεμος αφού το ηλιακό πάρκο στην Πανεπιστημιούπολη είναι γεγονός...

Η ανθρώπινη ιδιοφυΐα είναι πλουσιότερη και πιο δυναμική από ότι μας κάνει να πιστεύουμε η επίσημη ακαδημαϊκή εκπαίδευση - Σερ Κεν Ρόμπινσον

Χρειαζόμαστε ανθρώπους με όραμα όχι ανθρώπους με θέσεις.

Πρώτα ο Πρύτανης, μετά ο... Υπουργός, κατά κόσμον κάποιος-που-και-καλά-έχει-όραμα. Έχω δει πολλές Αρχαίες Ελληνικές Τραγωδίες μέχρι σήμερα αλλά τέτοιο παίξιμο δεν έχω ξαναδεί! Και οι δυο είναι υποψήφιοι για την χειρότερη Κασσάνδρα όλων των εποχών, χωρίς να υποτιμώ φυσικά τον πρώην Υπουργό, βλπ. Κενεβέζος, ο οποίος τώρα ζει και εργάζεται ειρωνικά πάντα στην χώρα του Αριστοτέλη.

Η Φαντασία είναι πιο σημαντική από την γνώση - Άλμπερτ Άινσταϊν

Αφού διαλύσαμε την Ειδική Εκπαίδευση είπαμε να κάνουμε κάτι και με την Μέση. Φυσικά οι υπεύθυνοι δεν θεωρούν ότι διέλυσαν την Ειδική Εκπαίδευση αλλά προέβηκαν σε ριζικές αλλαγές. Ποιες είναι αυτές; Θα σας πω εν τάχει. Τα παιδιά με σοβαρές και βαριάς μορφής αναπηρίες τα κλείσαμε σε υποστελεχωμένα -λόγω κρίσης- και ακατάλληλα σχολεία που μοιάζουν με ιδρύματα ή φυλακές (γιατί κάποιος είπε πως δεν “μαθαίνουν”) και τα παιδιά με ελαφράς μορφής αναπηρίες τα κλείσαμε στα “κανονικά” σχολεία για χάριν της “κοινωνικοποίησης” και “ενσωμάτωσης”.

Το λάδι στη φωτιά το έβαλε για μένα ο Πρόεδρος -που τελευταία τουλάχιστον αποφεύγει τη χρήση της λέξης δεσμεύομαι, να του το αναγνωρίσουμε αυτό- άθελά του ψες με την ομιλία του στα Βραβεία Θεάτρου. Συνήθως όταν έρχεται η σειρά για αυτές τις ομιλίες αλλάζουμε κανάλι. Όχι πια, εγώ δεν το κάνω, σε αυτά ακούγονται ωραίες κουβέντες, κατάλληλες για ανταπόκριση από το twitter και άλλες κατάλληλες για την προετοιμασία μας για το μέλλον. Εκεί κρύβονται μυστικά νοήματα τύπου Κώδικας Ντα Βίντσι...Υπονοούμενα για τον ΘΟΚ, υπονοούμενα για τα αναλυτικά προγράμματα και πάει λέγοντας.

Το κατά... λάθος σύστημα

Τα παιδιά είχαν ένα χαρακτηριστικό: να μην ντρέπονται όταν κάνουν λάθος. Και τους το αφαιρέσαμε κι αυτό! Στα σχολεία σήμερα καλύτερα να μην μιλάς αν δεν ξέρεις την σωστή απάντηση, καλύτερα να μην γράφεις την άποψη σου αν αυτή δεν είναι η ίδια με αυτή του καθηγητή ή των οδηγιών διόρθωσης γραπτών/εξετάσεων/Παγκυπρίων κ.ά. Στα σχολεία μας σήμερα αφαιρέσαμε το δικαίωμα του μαθητή να κάνει λάθος και για αυτό οι βαθμοί πέφτουν, για αυτό η αναγωγή είναι στο απόγειο της καριέρας της, για αυτό και τα σχολεία δεν παράγουν έργο, για αυτό τα παιδιά μας δεν είναι δημιουργικά, για αυτό τα παιδιά μας είναι απλά καλοί διεκπεραιωτές.

Αν δεν είσαι προετοιμασμένος να κάνεις λάθος, τότε δεν θα σκεφτείς τίποτα πρωτότυπο - Σερ Κεν Ρόμπινσον

Τα σχολεία, ως προς τον τρόπο δομής τους -και της διακόσμησης- είναι κακά παραδείγματα για την κοινωνία. Τα σχολεία σήμερα, όπως είπε και ο Καμύ, μας προετοιμάζουν για ένα κόσμο που δεν υπάρχει. Στα σχολεία σήμερα πρέπει όλα να είναι ομοιόμορφα: από την εμφάνιση (“Μην φοράς παιδί μου αυτά” ή “Μάμα, θέλω να αγοράσω τούτο γιατί το έχει η διπλανή μου”) μέχρι τους βαθμούς (αναγωγή, μεικτά τμήματα πολλαπλών ταχυτήτων κ.ά.). Το κάθε παιδί είναι διαφορετικό όπως και ο κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός από τον άλλον.

Κοιτάξτε, τα πράγματα είναι απλά και όσο πάνε γίνονται όλο και πιο απλά, ως προς τις απαιτήσεις της εποχής. Δεν θα μπω καν στον κόπο να υπονοήσω ότι υπάρχουν μαθήματα πιο σημαντικά από άλλα. Η Εκπαίδευση οφείλει να δίνει ίση βαρύτητα στις Τέχνες, στην Σωματική εξάσκηση, στις Ανθρωπιστικές και Θετικές επιστήμες. Αυτό που γίνεται στην Κύπρο -και σε άλλες χώρες φυσικά- είναι ακριβώς το αντίθετο... δίνουμε βαρύτητα σε ένα από αυτά. Στις θετικές επιστήμες. Και από αυτές στα μαθηματικά. Επιστημονικά τα παιδιά μαθαίνουν ευκολότερα από έναν ενήλικα. Άρα θεωρώ πως η ίση κατανομή μαθημάτων πρέπει να ξεκινήσει από το Δημοτικό, όταν τα παιδιά έχουν ακόμη αυτό το μυαλό που δουλεύει τόσο αποτελεσματικά όσο η πιο απορροφητική βιλέτα σφουγγαρίστρα.

Δεν είναι μόνο οι μαθητές που υπομένουν το σύστημα, είναι και οι καθηγητές... Οι καθηγητές πρέπει να είναι περισσότερο δημιουργικοί από τα παιδιά. Αλλά αφού όπως προείπα το σχολείο ευνουχίζει την δημιουργία σου, τα παιδιά που μεγάλωσαν και έγιναν εκπαιδευτικοί θα αντιμετωπίσουν πολλές δυσκολίες. Χωρίς να εννοώ ότι δεν υπάρχουν εξαιρέσεις στον κανόνα. Εκπαίδευση δεν είναι να διδάσκεις, είναι και να μαθαίνει ο άλλος. Και επανέρχομαι στο ζήτημα της αύξησης των ωρών διδασκαλίας των Νέων Ελληνικών. Αγαπούλες μου, όσες ώρες και να διδάσκουμε στα παιδιά Νέα Ελληνικά με αυτόν τον τρόπο, ορθογραφία δεν θα μάθουν, ούτε θα αλλάξει ο τρόπος που μιλούν! Δεν είναι οι ώρες το πρόβλημα, δεν είναι τα παιδιά το πρόβλημα, το πρόβλημα είναι ότι δεν μαθαίνουν γιατί δεν υπάρχει κατάλληλος τρόπος να μεταφερθούν οι γνώσεις.

Τελευταία και καταϊδρωμένη η Τέχνη

Μίλησε ο Πρύτανης του ΠΚ για τις Τέχνες; Όχι φυσικά! Γιατί αν το ΠΚ ήθελε την Σχολή Τεχνών δεν θα την είχε τώρα το Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο. Μίλησε ο Υπουργός για τις Τέχνες; Όχι φυσικά! Γιατί πρέπει να επαναφέρουμε τις δέσμες και καταργούμε τα μαθήματα ενδιαφέροντος έτσι ώστε τα παιδιά να πλήξουν περισσότερο στην τάξη. Μίλησε ο Πρόεδρος για τις τέχνες; Ναι! Μίλησε και είπε: “Είναι γνωστό ότι η Παιδεία, οι Τέχνες και ο Πολιτισμός ευδοκιμούν σε συνθήκες ελευθερίας, ανεξαρτησίας και οικονομικής επάρκειας” άρα για αυτό δεν ευδοκιμούν αυτά, γιατί δεν υπάρχουν οι κατάλληλες συνθήκες...

Η έμπνευση υπάρχει, αλλά πρέπει να βρει δουλεύοντας - Πάμπλο Πικάσο

Υ.Γ. Κάποιος να φέρει τον Sir Ken Robinson!!!

#Συγχαρητήρια

Τα καλλιστεία, το AIDS και οι φερόμενοι ως δημοσιογράφοι #wow

 

Απλή παράθεση γεγονότων

Παρουσιάστρια- Πληροφορείσαι, Νάταλι μου, ότι κάποιος γνωστός σου είναι φορέας του AIDS. Ποια είναι η αντίδρασή σου σε αυτή την ανακοίνωση και ποια η στάση σου απέναντι του;

Μοντέλο – Καταρχάς το να βοηθάς τον άλλον, προσωπικά για μένα, είναι πάρα πολύ σημαντικό, έτσι όταν θα άκουγα ότι θα ήταν ένας φορέας του AIDS θα τον... Καταρχάς, θα του έλεγα συγχαρητήρια, μπράβο, και ότι είναι ένας πολύ σημαντικός άνθρωπος γιατί όταν βοηθάς τους άλλους, κερδίζεις.

Ολοκληρωμένη παράθεση γεγονότων

Παρουσιάστρια- Πληροφορείσαι, Νάταλι μου, ότι κάποιος γνωστός σου είναι φορέας του AIDS. Ποια είναι η αντίδρασή σου σε αυτή την ανακοίνωση και ποια η στάση σου απέναντι του;

Μοντέλο – Ε, καταρχάς...

Παρουσιάστρια – Λίγο πιο κοντά το μικρόφωνο...

Μοντέλο – Ε... καταρχάς το να βοηθάς τον άλλον, προσωπικά για μένα, είναι πάρα πολύ σημαντικό, έτσι όταν θα άκουγα ότι θα ήταν ένας φορέας του AIDS θα τον... Καταρχάς, θα του έλεγα συγχαρητήρια, μπράβο, και ότι είναι ένας πολύ σημαντικός άνθρωπος γιατί όταν βοηθάς τους άλλους, κερδίζεις.

Παρουσιάστρια – Τι ακριβώς θα του έλεγες, πως το εννοείς αυτό που είπες ότι θα του έλεγες;

Μοντέλο – Τι εννοείτε;

Παρουσιάστρια – Είπες ότι θα του έλεγες συγχαρητήρια και μπράβο

Μοντέλο – Ναι

Παρουσιάστρια – Πως ακριβώς το εννοείς;

Μοντέλο – Να το δείξω;

Κριτής (Α.Γ) – (over) Μπορεί να σε έδερνε φυσικά αν του 'λεγες συγχαρητήρια...

Μοντέλο – Θα ενθουσιαζόμουν, θα... ε... τι εννοείτε;

Παρουσιάστρια – Περίμενε...

Κριτής (Κ.Ε) – (over) Την ερώτηση δεν κατάλαβες...

Παρουσιάστρια – Έρχεται ένας φίλος σου και σου λέει...

Κριτής (Α.Γ) – (over) Δεν κατάλαβε την ερώτηση

Παρουσιάστρια – ...είμαι φορέας του AIDS

Μοντέλο – Ναι

Κριτής (Α.Γ) – (over) Βοηθήστε το παιδί

Παρουσιάστρια – Εσύ τι θα του έλεγες;

Κριτής (Α.Γ) – (over) Μύριελ μην γελάς

Μοντέλο – Ότι έκανε πάρα πολύ καλά... Θα τον ενθάρρυνα να το ξανακάνει...

Παρουσιάστρια – Περίμενε...

Κριτής (Α.Γ) – Χριστιάνα μου, να σου πω κάτι...

Παρουσιάστρια – (over) Περίμενε Νάταλι μου...

Κριτής (Α.Γ) – Να σου πω κάτι πάρα πολύ βασικό γιατί κάθε άνθρωπος έχει διαφορετικούς κώδικες και χρησιμοποιεί διαφορετικά τις λέξεις σαν κλειδί

Παρουσιάστρια – (over) Συμφωνώ

Μοντέλο – Τι εννοείτε φορέα; Εννοείτε... φορέας... να...

Κριτής (Α.Γ) – Αυτό. Προσέξτε τώρα. Ότι έχει AIDS παιδί μου, ότι είναι άρρωστος ο άνθρωπος.

Μοντέλο – Αν έχει AIDS... α... όι ότι... θα βοηθούσε...

Κριτής – Όχι ότι βοηθάει

Μοντέλο – Όχι ότι θα εδιούσεν...

Παρουσιάστρια – Όχι! Όχι! Όταν λέμε φορέας..

Μοντέλο – Εντάξει! Απολογούμαι

Κριτής (Α.Γ) – Άλλο φορέας, άλλο αμφορέας.

Μοντέλο – Οκ, δεν κατάλαβα σωστά

Κριτής (Α.Γ) – (over) Ωραία...

Παρουσιάστρια – Τώρα που κατάλαβες Νάταλι μου ακριβώς την ερώτηση

Μοντέλο – (over) Ωραία... Ε... Ότι αυτά υπάρχουν στην ζωή... Ότι να προσπαθεί για την κάθε μέρα, φυσικά θα ήμουν δίπλα του, θα τον στήριζα και θα ήμουν... θα το... του έλεγα ότι αυτά είναι πράγματα συμβαίνουν (sic) μέσα στη ζωή και ότι την κάθε μέρα να την απολαμβάνει όσο μπορεί και ότι για όλους μας... Δηλαδή... για παράδειγμα μπορεί ο ίδιος να έχει AIDS αλλά κάποιος μπορεί να χάσει την ζωή του από απλά έναν ατύχημα. Θα του έφερνα άλλα παραδείγματα για να του δείξω ότι είναι κάτι συγκλονιστικό που πρέπει να τα παρατήσει.

Παρουσιάστρια – Νάταλι μου, έχεις ολοκληρώσει την απάντηση σου;

Μοντέλο – Ναι πιστεύω πως ναι.

Παρουσιάστρια – Θα ήθελα να κάνω ένα μικρό σχόλιο, σε ότι έχει να κάνει στο κομμάτι που είμαστε αυτή τη στιγμή που είναι οι ερωτήσεις. Επειδή είναι το πιο εύκολο να ακούμε την απάντηση κάποιου άλλου και να... αντιδράσουμε με τον τρόπο που θα αντιδράσουμε σ' αυτό που θα ακούσουμε. Είναι ειλικρινά το πιο δύσκολο κομμάτι σε ότι έχει να κάνει με τα κορίτσια στη διαδικασία του διαγωνισμού. Ζώντας και εγώ αυτήν την εμπειρία, εκείνη την στιγμή από το άγχος σου ούτε ακούς, ούτε αντιλαμβάνεσαι ακριβώς τι γίνεται και το λέω ειλικρινά μέσα από την δική μου εμπειρία. Εγώ προσωπικά δεν είχα ακούσει την δική μου την ερώτηση και στην τύχη απάντησα και τυχαία έπεσα μέσα, την χρονιά μου το 2001.

Κριτής (Κ.Ε) – Πάλι καλά, εσύ έπεσες, εδώ δεν έπεσαν...

Κριτής (Α.Γ) – (over) Γι' αυτό μ' αρέσεις...

Παρουσιάστρια – (over) Όχι, ειλικρινά το λέω Αχιλλέα μου...

Κριτής (Α.Γ) – Για αυτό μ' αρέσεις, γιατί προσπαθείς να στηρίξεις μια κατάσταση που δημιουργήθηκε, με τόσο Αριστοτέλειο τρόπο... Λοιπόν...

Παρουσιάστρια – Είναι η αλήθεια αυτή...

Κριτής (Κ.Ε) – Είναι η αλήθεια, έχει δίκαιο

Κριτής (Α.Γ) – Ναι το καταλαβαίνω απόλυτα,

Κριτής (Κ.Ε) – (over) Είναι αλήθεια

Κριτής (Α.Γ) – Κάτω από το στρες και από όλη αυτή τη... αυτό που δημιουργείται, είναι λογικό ένα παιδί στην ηλικία της Νάταλης, να μπερδέψει τη σειρά... ακόμη και μιας πρότασης. Η κοπέλα πίστευε ότι αναφέρεται σε κάποιον που είναι εθελοντής, κάποιος προσφέρει

Παρουσιάστρια – (over) Κάποιος που προσφέρει

Κριτής (Α.Γ) – Για αυτό του είπε συγχαρητήρια και μπράβο σου.

Παρουσιάστρια – Ναι! Άκουσα το συγχαρητήρια και μπράβο σου και...

Κριτής (Α.Γ) – Λοιπόν αυτό...

Παρουσιάστρια – Κωνσταντίνα μου σε ακούμε για την Νάταλι

Κριτής (Κ.Ε) – Ναι... ντάξει... Νάταλι μου καταλαβαίνουμε το άγχος, καταλαβαίνουμε όλο αυτό, βεβαίως πρέπει να κρίνουμε την απάντησή σου έτσι εδώ που φτάσαμε. Εγώ θα 'λεγα Αχιλλέα μου, μετά από κάποια lives και από κάποιες δοκιμασίες που έχουν περάσει τα κορίτσια και τόση προβολή θα.. θα έπρεπε να ήταν λίγο πιο... εμ...

Κριτής (Α.Γ) – Συγκεντρωμένες και πιο...

Κριτής (Κ.Ε) – Όχι μόνο συγκεντρωμένες να ήταν λίγο πιο ανοιχτές... εμ...

Κριτής (Α.Γ) – Εξοικειωμένες! (over) Εξοικειωμένες!

Κριτής (Κ.Ε) – ...εξοικειωμένες και πιο χαλαρές...

Μοντέλο – (over) Μα δεν είχα

Κριτής (Κ.Ε) – ...μπροστά στις κάμερες...

Παρουσιάστρια – Νάταλι μου για πες

Μοντέλο – Sorry που διακο... απλά δεν είχα άγχος, απλά δεν κατάλαβα το θέμα...

Κριτής (Κ.Ε) – Δεν κατάλαβες την ερώτηση ακριβώς. Ωραία... Θα βάλω ένα πέντε γιατί το καλύψαμε στο τέλος και ακόμη θα περίμενα να ακούσω έτσι... λίγο περισσότερα για αυτό το τεράστιο πρόβλημα που μπορεί να αντιμετωπίζουν οι συνανθρώποι μας και το μεγαλύτερο πρόβλημα αυτών των ανθρώπων νομίζω πως είναι η κοινωνική ε... η... ε... κοινωνική απόκλιση από τον υπόλοιπο κόσμο και η απομόνωση από τους γύρω τους. Γιατί σχεδόν οι πάντες που είναι γύρω τους φοβούνται μην κολλήσουνε! Έτσι; Οι περισσότεροι όταν έχουν μπροστά τους ή δίπλα τους έναν φορέα του AIDS. Αυτό είναι νομίζω το μεγαλύτερο που βιώνουν ειδικά στην ψυχολογία τους αυτοί οι φορείς

Παρουσιάστρια – Να πούμε ότι τα κορίτσια την Παρασκευή που μας πέρασε συμμετείχαν σε φιλανθρωπικό fashion show για να...

Κριτής (Κ.Ε) – Μπράβο!

Παρουσιάστρια – ... στηρίξουν ακριβώς τους φορείς του AIDS

Μοντέλο – Να προσθέσω κάτι; Δεν γνώριζα... Δεν γνωρίζω, όταν κάποιος έχει AIDS...

Κριτής (Α.Γ) – (over) Την ορολογία

Μοντέλο – Τι συνέπειες έχει...

Κριτής (Κ.Ε) – Μάλιστα

Παρουσιάστρια – (over) Εντάξει

Κριτής (Α.Γ) – Πας σε ελληνικό σχολείο ή σε αγγλικό;

Μοντέλο – Σε Ελληνικό. Επήγαινα...

Γλωσσολογία και καλλιστεία

Επειδή ο διάλογος ήταν έντονος αρκέστηκα σε μερικά (over) όταν οι ομιλητές καβαλούσαν τους άλλους και όπου ήταν δυνατόν κατέγραψα αυτά που άκουγα. Τα μουρμουρητά δεν τα σημείωσα γιατί πολύ απλά τα αυτιά μου δεν είναι βιονικά. Παρακάμπτω τα γλωσσολογικά σχόλια του τύπου “είναι λογικό σε αυτή την ηλικία να μπερδεύεις τις λέξεις”... Ή μάλλον να το σχολιάσω και αυτό. Τι πάει να πει σε αυτή την ηλικία; Και από που και ως που να γίνεται μια τέτοια δήλωση σε καλλιστεία; Τι στο καλό; Νευρογλωσσολόγος είναι ο κριτής; Και στο σχόλιο της παρουσιάστριας ότι είναι εύκολο να κρίνουμε τους άλλους ένα έχω να πω, ναι είναι εύκολο να κρίνουμε τους άλλους γιατί δεν πρόκειται για μια σχολική παράσταση... δεν πρόκειται για μια σχολική εκδήλωση για την 28η Οκτωβρίου... είναι για κάτι άλλο. Το να είσαι μοντέλο δεν σημαίνει απλά να είσαι ένα ζωντανό ή περιφερόμενο μανεκέν. Όλα τα μοντέλα είναι άνθρωποι με μυαλό. Απλό.

Ακόμα και στην Αμερική ή στα παγκόσμια καλλιστεία δηλώσεις όπως αυτές της κυρίας Ευριπίδου που υπερασπίζονται το τρίσημο πατρίς-θρησκεία-οικογένεια (προτίμηση θρησκευτικού γάμου και συμπεριφορές “Θα τα παρατήσω όλα για να γίνω μάνα”) κρίνονται αλλιώς και όχι με ολοστρόγγυλα δεκάρια. Δεν λέμε απλά την άποψη μας για όλα και όποιον πάρει ο Χάρος, θυμίζω την Μιςς Καρολίνα, στον διαγωνισμό Μιςς ΗΠΑ 2009 η οποία έχασε τον τίτλο για την απάντηση της στην ερώτηση του Περέζ Χίλτον και η οποία έκτοτε έχει κυκλοφορήσει ένα βιβλίο με τα απομνημονεύματά της “Η ανείπωτη ιστορία της μάχης μου με το κουτσομπολιό, το μίσος και τις πολιτικές επιθέσεις”.

Άγνοια και ειλικρίνεια

Η ειλικρίνεια είναι εκτιμητέα, η άγνοια όχι και τόσο. Τα πράγματα δεν είναι περίπλοκα... Όταν δεν ξέρεις καλύτερα να μην μιλάς. Το μοντέλο, η Νάταλι Ριαρ, δήλωσε πως ΔΕΝ ήταν αγχωμένη και πως δεν κατάλαβε, έπειτα δήλωσε πως ΔΕΝ ξέρει τι σημαίνει να έχεις AIDS. Το τραγικότερο πάντων είναι πως η παρουσιάστρια έ(μ)πλεξε το εγκώμιο της διοργάνωσης δηλώνοντας πολλάκις την συμμετοχή των κοριτσιών σε μια επίδειξη μόδας με φιλανθρωπικό σκοπό, για στήριξη των φορέων του AIDS. Πόσο πιο απλό και ανθρώπινο θα ήταν αν πριν αυτήν την επίδειξη, προηγείτο μια ενημέρωση από τους διοργανωτές. Αλλά έτσι κι αλλιώς η φιλανθρωπία σ' αυτό τον τόπο είναι επιφανειακή (δε θέλετε να μιλήσω για τον Ραδιομαραθώνιο τώρα).

Η κοινωνία και το AIDS

Το επεισόδιο αυτό -ας πούμε επεισόδιο- δεν είναι η εξαίρεση του κανόνα... Είναι ο κανόνας. Πολλοί νέοι δεν ξέρουν τι είναι HIV/AIDS και αγνοούν τους κινδύνους ή, ακόμη χειρότερα, θεωρούν ότι είναι αδύνατον να προσβληθούν από αυτόν τον ιό, γιατί για ιό πρόκειται και όχι αρρώστια ή κάτι άλλο. Αν ρωτήσεις νέα παιδιά για το AIDS θα σου πουν τα χιλιοειπωμένα “η αρρώστια των γκέι”, “μια αρρώστια από το σεξ”, “αν δεν προσέχεις” κ.ά. ευφάνταστα και μη. Η Νάταλι δεν είναι ηλίθια, η Νάταλι δεν ξέρει, είναι θύμα ελλιπούς εκπαίδευσης και σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης. Μην τα ρίχνουμε όλα στα σχολεία (κύριε Γραμματικόπουλε μου) που μεταξύ μας ναι, κάτι δεν πάει καλά, αυτό το βλέπουμε περισσότερο από τα Ελληνικά των κοριτσιών παρά από τα πιστεύω τους. Και εγώ έχω τελειώσει δημόσιο σχολείο, όπως και η Νάταλι και τα περισσότερα, φαντάζομαι, κορίτσια, αλλά τα Ελληνικά μου δεν είναι ετοιμοθάνατα και οι απόψεις μου δεν είναι αβάσιμες. Υπάρχει και η οικογένεια και ο εαυτός μας.

Υ.Γ. Γνωστό μηνιαίο περιοδικό μου έστειλε πίσω άρθρο που είχα γράψει σχετικά με το AIDS, αρνούμενο να το δημοσιεύσει, λέγοντας ότι απορρίπτεται γιατί δεν είναι... εύθυμο! #Συγχαρητήρια #Νατοξανακάνεις

Οι πρώτοι 8 μήνες του Υπουργού και 8 απορίες

Στον πρώτο απολογισμό προέβη ο -προσφάτως- νέος Υπουργός Παιδείας και Πολιτισμού χθες, παρουσιάζοντας τα πεπραγμένα του υπουργείου του σύμφωνα πάντα με τις κυβερνητικές -επίμαχες για μας- “δεσμεύσεις”. Σύντομες προτάσεις, απλός, ρεαλιστικός λόγος σε ένα λιτό 16σέλιδο μήνυμα. Μπας και μας πείσουν ότι όλα βαίνουν καλώς. Θα ήθελα να δώσω έμφαση στα λεγόμενα του Υπουργού για τον Πολιτισμό αλλά όταν ο ίδιος ο Υπουργός αφιερώνει μετά βίας 2 σελίδες για τις ενέργειες που έγιναν για τον Πολιτισμό αυτούς τους 8 μήνες, είναι κάπως δύσκολο.

Απορία πρώτη: Γιατί μόνο 2 σελίδες για τον Πολιτισμό;

Απορία δεύτερη: Γιατί δεν περίμενε ακόμα 4 μήνες να κάνει απολογισμό για τον πρώτο χρόνο;

Οι ενέργειες για ζητήματα Παιδείας καταλαμβάνουν την τιμητική 12σέλιδη έκταση της οκτάμηνης απολογίας του κύριου Κενεβέζου. Εγώ πάντως σκιάχτηκα παρά εντυπωσιάστηκα όταν διάβασα τον απολογισμό. Μίλησε για τους πέντε άξονες της κυβέρνησης: (α) Ανάπτυξη ανθρωπίνου δυναμικού της εκπαίδευσης, (β) Εκσυγχρονισμός διοικητικών και σχολικών μονάδων, (γ) Αναβάθμιση περιεχομένου και αποτελεσματικότητας της Εκπαίδευσης, (δ) Στήριξη και ενίσχυση εκπαιδευόμενου και (ε) Ενίσχυση και αναβάθμιση Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης.

Απορία τρίτη: Αφού 2 σελίδες είναι για τον Πολιτισμό και 12 για την Παιδεία, οι υπόλοιπες σε τι αναφέρονται;

Bonus απάντηση: 2 Πολιτισμός + 12 Παιδεία =14, ½ σελίδα χαιρετισμός, ½ σελίδα για τον Αθλητισμό, ½ σελίδα για την Νεολαία + ½ σελίδα επίλογος = 16 σελίδες.

Για τον πρώτο άξονα αναφέρθηκε εκτός των άλλων στην αναθεωρημένη εισήγησή του για αλλαγή του συστήματος διορισμού εκπαιδευτικών στην Δημόσια Εκπαιδευτική Υπηρεσία η οποία διασφαλίζει το αίσθημα της αξιοκρατίας και του αδιάβλητου των διαδικασιών (sic).

Απορία τέταρτη: Για την ίδια εισήγηση μιλάμε;

Κάπου στον τέταρτο άξονα, μετά την παράμετρο “Διαφοροποίηση της μαθησιακής διαδικασίας” αναφέρθηκε και στον -περίφημο- στόχο της φετινής χρονιάς “Γνωρίζω. Δεν ξεχνώ. Διεκδικώ” και δη και “Γνωρίζω” τον τόπο μου, “Δεν Ξεχνώ” την κατεχόμενη γη μου και “Διεκδικώ” την απελευθέρωση και επανένωση της πατρίδας μου.

Απορία πέμπτη: Ναι. Δηλαδή;

Φυσικά ο Κενεβέζος δεν έκανε λόγο μόνο για ευχάριστα νέα (ή... παλιά) αλλά υπάρχουν και τα δυσάρεστα. Που-χου: “Το Ίδρυμα Κρατικών Υποτροφιών Κύπρου (ΙΚΥΚ) θα διακόψει την παροχή κρατικών επιχορηγήσεων”.

Απορία παρασ έκτη: Πως θα ονομάζεται το ΙΚΥΚ αφού δεν θα παρέχει Κρατικές Υποτροφίες;

Στον Πολιτισμό τώρα... επιδιώξεις του Υπουργείου είναι η διατήρηση και ανανέωση της παράδοσης μας, ανάδειξη των πνευματικών δημιουργών μας και διάχυση πολιτιστικών εκδηλώσεων και ανάπτυξη της πολιτιστικής ζωής για “να προσδώσουμε νόημα και ποιότητα στη ζωή των Κύπριων πολιτών”.

Απορία έβδομη: Πως ανανεώνεις την παράδοση του τόπου μας;

Να σας πω την αμαρτία μου, ποτέ δεν κατάλαβα πως ένας υπουργός ή μια κυβέρνηση (σε 5 άντε σε 10 χρόνια) μπορεί να ανανεώσει την παράδοση. Ποτέ όμως! Με ξεπερνάει σε κάθε επίπεδο αυτή η δήλωση...

Μίλησε για την ανακήρυξη της Πάφου σε Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης για το 2017 και δηλώνει για να ηρεμήσει τους πάντες: “Η Κυβέρνηση επενδύει έμπρακτα στον πολιτισμό (...) κάνοντας ότι (sic) είναι δυνατό για να διασφαλίσει την επιτυχία της μεγάλης αυτής προσπάθειας, παρέχοντας τους αναγκαίους πόρους, έχοντας όμως παράλληλα πλήρη επίγνωση των δυσκολιών (...) λόγω της οικονομικής κρίσης”. Μετέπειτα μίλησε για την αλλαγή κριτηρίων για επιλογή εκδηλώσεων του Διεθνούς Φεστιβάλ Κύπρια που είχε ως στόχο την παροχή ευκαιριών “κατά το μεγαλύτερο δυνατό βαθμό, των Κυπρίων δημιουργών και κυπριακών καλλιτεχνικών σχημάτων”. Στο τέλος μίλησε για μια ενδεχόμενη κατάργηση των “πλάνων” ανέγερσης του Μεγάρου Πολιτισμού.

Απορία όγδοη: Άμα βάλουμε 9 κυπριακές παραγωγές στα Κύπρια και 2 από το εξωτερικό τότε γιατί να είναι Διεθνές το φεστιβάλ; Θα είναι ένα Παγκύπριο Φεστιβάλ με δυο guest stars.

Για ένα πράγμα μπορώ να παραδεχτώ τον κύριο Κενεβέζο πάντως, μιλάει απλά, δεν μιλάει σαν τον Υπουργό Συγκοινωνιών που την είδε... Μπαμπινιώτης! Άκουσ' εκεί: “Θέλουμε να κάνουμε ένα μουσείο το οποίο να είναι τουλάχιστον εφάμιλλο του Μουσείου της Ακροπόλεως. (...) Είχε δημιουργηθεί ένα ειδικό ταμείο και τα λεφτά αυτά χάθηκαν μέσα στον πίθο των Δαναΐδων που είναι ο κρατικός κορβανάς” (διάβασε περισσότερα εδώ). Έπρεπε να ανοίξω λεξικό και κούγκολ για να καταλάβω τι θέλει να πει ο ποιητής με τη δήλωσή του. Ένιχαου κύριε Υπουργέ μου, για να σας βγάζω από τον κόπο για το τι θέλει να πει ο ποιητής με την ανάρτησή του: απολογισμούς δεν χρειαζόμαστε, ούτε απολογισμούς ούτε απολογίες... Χρειαζόμαστε έργα, εδώ και τώρα.

Γεια σας!

Παγκύπριες εξετάσεις και τα... λυπά

Όντας Φιλόλογος -προσφάτως πτυχιούχος της Φιλοσοφικής- θα ήθελα να πάρω τον λόγο και να αναφερθώ στους χαμηλούς γενικούς των Παγκυπρίων εξετάσεων στα φιλολογικά μαθήματα, στις ίδιες τις Παγκύπριες και στα των φιλολογικών... σφαιρικά.

Όταν ήμουν μαθητής -όχι πολύ παλιά δηλαδή- οι εκθέσεις μου δεν ήταν καλές για πολλούς λόγους. Τότε στην εφηβεία ήταν ακόμα πιο δύσκολο, απ' ότι είναι τώρα, να έβαζα την σκέψη μου σε σειρά και όντως ξέφευγα από το θέμα πολλές φορές. Παρόλα αυτά δεν ήταν αυτό το ζήτημα, ωραία τα έλεγα, αλλά δεν έλεγα αυτά που θέλανε να διαβάσουν οι καθηγητές, δεν έγραφα εκείνα που οι σαφείς οδηγίες διόρθωσης από το Παιδαγωγικό και Υπουργείο έλεγαν σε, όπως το λέμε στη γλώσσα μας, bullet points. 

Όχι κύριε Ταλιαδώρε, οι μαθητές μια χαρά μπορούν να εκφράζονται, απλά το σύστημα είναι τόσο “χαζό” και τόσο περίπλοκο που προτιμούν να εκφράζονται με συνθήματα, grafiti και την τέχνη γενικότερα παρά με την λεπτεπίλεπτη και στομφώδη -και καθόλου Νέα- Ελληνική γλώσσα έτσι όπως αυτή διδάσκεται στα σχολεία μας σήμερα: 1. Σε ρωτάω κάτι. 2. Θέλω την άποψη σου. 3. Ωστόσο θέλω την άποψη σου όμορφη. 4. Χωρίς να διαφωνείς με τις κατευθυντήριες γραμμές. 5. Θα βαθμολογηθείς.

Οι καθηγητές που έτυχαν σε εμένα τουλάχιστον καθ' όλη τη διάρκεια της φοίτησης μου στη Μέση Εκπαίδευση προήγαγαν μια λάθος -γλωσσολογικά και όχι μόνο- εικόνα της γλώσσας μας. Καταρχάς δεν αποφάσιζαν μεταξύ τους ποιο από τα δυο είναι τελικά ορθό: να μιλάμε την Νέα Ελληνική στην τάξη γιατί αυτή είναι η “σωστή” και γιατί την έχουμε παραμελήσει και χάνεται; Ή να μιλάμε στα Κυπριακά γιατί αυτά είναι ο πολιτισμός μας και χάνονται κι αυτά; Επιπλέον επιδεικνύουν έλλειψη επαγγελματισμού όταν συγχέουν την -νεκρή- Αρχαία με την Νέα Ελληνική.

Προάγεται ο γλωσσισμός, firstly: τα Ελληνικά είναι μια πλούσια γλώσσα (ελεεινό) καμιά άλλη γλώσσα δεν είναι σαν την Ελληνική. Επιπλέον προάγεται η λάθος άποψη για την γλώσσα, ως μια αναλλοίωτη σταθερά αξία του πολιτισμού μας. Ξεχνάμε παντελώς ότι η γλώσσα αλλάζει-εξελίσσεται μέρα με τη μέρα. Φτάσαμε, κατ' εμέ, σε ένα γλωσσικό... “Δεν ξεχνώ” (...και αγωνίζομαι δίχως λόγο και αιτία)

Και τώρα πληρώνουμε τα λάθη μας. Οι χαμηλοί μέσοι όροι των Νέων Ελληνικών είναι ενδεικτικοί και δηκτικοί (αχ αυτά τα λογοπαίγνια). Αν εξαιρέσουμε την υπαρξιακά στατιστική τους ύπαρξη μπορούμε να πούμε ότι είναι απόδειξη ότι η διδασκαλία της επίσημης γλώσσας του κράτους -και της μητρικής για τους περισσότερους μαθητές- είναι κακή, και ποιοτικά και ποσοτικά. Οι Παγκύπριες εξετάσεις (η κορυφή της αξιολόγησης της Μέσης) είναι για κλάματα, και ειδικά στα Νέα όπου τόσο το κομμάτι με τα λογοτεχνικά κείμενα όσο και η έκθεση ιδεών είναι “κενόδοξα”.

Επιπλέον δεν μπορώ να καταλάβω τον λόγο ύπαρξης της αναγωγής. Αδυνατώ. Οι βασικές αρχές της “αξιολόγησης” είναι η αξιοπιστία και η εγκυρότητα. Φτάσαμε, με την αναγωγή, σε ένα νέο επίπεδο αξιολόγησης: την Ψευδο-αξιολόγηση. Που είναι η αξιοπιστία; Που η εγκυρότητα; Έχουμε ένα μάτσο ψευδο-στατιστικά στοιχεία τα οποία όχι μόνο είναι πλασματικά, είναι το εισιτήριο του μαθητή για την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Παράλογο enough. Επιπλέον, πείτε μου, η μαθήτρια ή ο μαθητής που πήρε 20 σε όλα (υπάρχουν και αυτοί οι μαθηταί για κάποιο αδιευκρίνιστο λόγο) θα τύχει αναγωγής; Γιατί όχι; Δεν είναι άδικο, προς τους μαθητές του 19 και του 20;

Η κατάταξη μαθητών και η αντιστοιχία τους με ένα αριθμό δεν έχει σκοπό την μάθηση, νομίζω όλοι μπορούμε να συμφωνήσουμε σε αυτό. Και οι Παγκύπριες είναι εδώ για να μας θυμίζουν τη βαθμοθηρική “διάθεση” της Εκπαίδευσης στην Κύπρο, όπου -και καλά- μόνο οι καλοί μαθητές (ήτοι ανταγωνισμός στο έπακρον) περνάνε στη τόσο Ανώτερη-Ανώτατη Εκπαίδευση.

Ο τρόπος να αυξηθούν αυτοί οι Μέσοι Όροι είναι απλός: Στροφή στον μαθητή. Ας δώσουμε λίγη προσοχή και στους μαθητές εκείνους οι οποίοι παραδίδουν το γραπτό άλυτο και βαθμολογούνται με μονάδα γιατί προφανώς δεν τους απασχολεί όλο αυτό. Ας δώσουμε κι άλλη προσοχή στους όχι-και-τόσο-καλούς μαθητές και ας τους βοηθήσουμε στην τάξη πρακτικά να γίνουν καλύτεροι. Και ας μην ασχολούμαστε με εκείνο το παράθυρο του Καβάφη στο Απολείπειν ο Θεός Αντώνιον και τι θέλει να πει ο ποιητής (spoiler: δεν έχει να κάνει με τη σεξουαλικότητά του).

Μια άλλη βασική αρχή της αξιολόγησης είναι η ανατροφοδότηση, feedback που λένε και στο χωριό μου. Πρώτον όταν ο μαθητής-φοιτητής λύνει ένα γραπτό οφείλεται να του παραδοθεί διορθωμένο για να δει τα τυχόντα λάθη του. Επιπλέον ας ζητήσει το Υπουργείο και η Υπηρεσία Εξετάσεων ανατροφοδότηση από τον άμεσα ενδιαφερόμενο, τον μαθητή... με την πιο απλή μορφή της, με ανώνυμο έντυπο (στο τέλος των εξετάσεων, με προαιρετική συμμετοχή αρχικά νοουμένου ότι θα τους εξηγηθεί η σημασία της ανατροφοδότησης).

Τέλος θεωρώ άδικο τα κριτήρια των Πανεπιστημίων να είναι απρόσωπες εξετάσεις -οριστικές- με κλειστού τύπου και ψευδο-ανοικτού τύπου ερωτήσεις. Πρέπει να γίνει τουλάχιστον από πλευράς Πανεπιστημίου Κύπρου συνδυασμός μεθόδων αξιολόγησης, όπου ο υποψήφιος φοιτητής, θα κρίνεται όχι απόλυτα από τον βαθμό της εξέτασης αλλά με τέτοιο τρόπο που θα μετράται ποιοτικά και ποσοτικά η γνώση του. Επιπλέον μην ξεχνάμε την αυτοαξιολόγηση (καθόλου καινούργιο φρούτο) στην οποία δεν δίδεται καμία βαρύτητα στην Κύπρο.